In Memoriam Harm Hendriks


13 augustus 1944 – 28 juni 2026

Harm Hendriks verspreidde vriendelijkheid. Het resultaat is een mens die door tallozen werd geliefd. Zelf zei hij daarover: “Vriendelijk zijn, is maar een kleine moeite en het is nog gratis ook”. Toen binnen onze vereniging E.A.C de Sperwers het bericht kwam dat ons erelid Harm Hendriks was overleden ging er een schok door de vereniging. Harm Hendriks, de vrijwilliger die zoveel voor onze vereniging betekende was door zijn empathie, zijn oprechte belangstelling voor de mensen die hij ontmoette en vooral door zijn innemende persoonlijkheid, de verbinder binnen onze vereniging. Wij gedenken een mensen mens. Het gemis is groot.

Harm was altijd in voor een praatje, immer opgewekt, aardig en behulpzaam. Het was zijn sociale inborst die hem deed bloeien binnen onze vereniging. Juist daar vond hij zijn sociale contacten. Leden genoten van zijn droge humor. Een grapje hoorde erbij en waar Harm was werd gelachen. Tot het allerlaatst was de Sperwers zijn thuisbasis. Toen de dokter hem rust voorschreef in verband met een wond die moeilijk genas sprong Harm Hendriks op de fiets op weg naar de atletiekbaan van de Sperwers. Zijn inzet voor de vereniging is veelomvattend en indrukwekkend.

Harm Hendriks was sportief en een lange afstandsloper. Een paar opmerkelijke feiten uit zijn hardloopleven. Harm liep op zondag 1 oktober 1989 de marathon van Berlijn. Het zou zijn enige marathon blijven. Hij was 35 keer deelnemer aan het Drenthe loopfestijn in Klazienaveen en voltooide 43 keer de Oliebollencross op Oudejaarsdag in Nieuw Dordrecht. Hardloopfeiten die hem ook karakteriseren. Trouw zijn en niet verzaken. Toen hij in 2017 voor het laatst meedeed met de Oliebollencross was het veelzeggend dat tal van Sperwers atleten zich verzamelden om het laatste rechte stuk naar de finish een windscherm te vormen voor Harm die met stormwind tegen zo de finish wist te bereiken. Wie goed doet ontmoet goed. De hardloopsport bracht hem bij E.A.C de Sperwers. Nadat hij tijdens een training door een auto bijna omver werd gereden besloot hij zich aan te melden als lid van de Sperwers. Zo kon hij veilig trainen op de atletiekbaan. Op 23 januari 1991 krijgt de Sperwers er een nieuw lid bij, Harm Hendriks. Voor hem was het een vanzelfsprekendheid dat daar ook tal van vrijwilligerstaken bij hoorden.

Betekenisvol zijn voor de Sperwers en daarmee voor medemens paste hem als geen ander. Het zou zijn levensdoel worden. Harm Hendriks was in zijn werkzaam leven administrateur. Hij had daardoor financieel inzicht. Vrijwel van het begin tot aan zijn overlijden was hij een uitzonderlijk actief lid van de sponsorcommissie binnen de Sperwers. Een voormalig penningmeester verhaalt. “Harm haalde jaarlijks minimaal 20.000 Euro binnen. Ik schat in dat hij vele tonnen (aan euro) heeft binnengehaald”. Vergat een sponsor te betalen dan ondernam Harm een fietstochtje en was het geregeld”. Toen in 2021 de Sperwers, in verband met het zestigjarig jubileum een zestig km estafetteloop van Groningen naar Emmen organiseerden, was het Harm die ervoor zorgde dat de opbrengst van20.000 euro naar Sigrid’s Garden gaat. Vanwege zijn grote maatschappelijke betrokkenheid onderhield hij goede contacten met de stichting nationaal fonds tegen kanker en het Fonds gehandicaptensport.

Dat liet zich ook binnen de vereniging gelden. Hij stond samen met Herman Hemel aan de wieg van de VB-groep binnen de Sperwers. Juist deze groep atleten lag hem na aan het hart. Hun openheid en kwetsbaarheid raakte altijd de gevoelige snaar bij de mensen mens Harm Hendriks. Dat deze groep zo succesvol is moet hem erg goed hebben gedaan. Wanneer Harm op de baan verscheen bij een training van de VB-atleten toverde hij altijd een glimlach op de gezichten. Er werd met hem gehighfived en gelachen. Hij was één van hen en bezocht wekelijks “Brownies&Douwnies” in Emmen. Ook de onderhoudsgroep maakte al snel kennis met Harm Hendriks. Altijd bereid om een taak uit te voeren. Harm vergat nooit de verjaardag en informeerde wanneer er gezondheidsklachten waren aldus leden van deze groep.

Voor zijn eigen gezondheid was de Sperwers ook belangrijk. In 2018 kon hij door diabetes genoodzaakt geen wedstrijden meer lopen. Het tekent zijn doorzettingsvermogen dat hij stug doorging met bewegen door binnen de vereniging lid te worden van de wandelgroep. De hardlopers zwoegden op zaterdagmorgen door de Emmerdennen over “het haantjeduin” en even later zag je Harm vrolijk lachend met de wandelgroep het duin beklimmen.
Door zijn diabetes en drie keer een hartinfarct was bewegen goed voor hem. Hij trainde op de woensdagochtend bij de loopgroep en bij de “Opgeven Is Geen Optie” loopgroep. De leden van deze groep, bestaande uit mensen die een verleden hadden of hebben met kanker of herstellende zijn van een operatie, waren blij met zijn aanwezigheid. Hij was een ware ambassadeur van de slogan “Opgeven is geen optie” Zijn lach en humor tijdens de trainingen werkte aanstekelijk en zorgde voor een leuke sfeer in de groep. Harm informeerde hoe het met je ging en leefde met je mee aldus een lid van de loopgroep.

Op zijn trouwdatum 28 juni 2026 stond het leven van Harm Hendriks ineens stil. Hij overleed na een intensief en vol leven. Nu wordt het voor ons als de Sperwers ook stil. Nooit meer “dag Harm” op de markt in Emmen. Nooit meer VB er’s die roepen Harrrrrummmmm. Harm leerde ons dat vriendelijkheid onbetaalbaar is. Dat een lach en humor alle chagrijn tenietdoet. Maar hij leerde ons bovenal medemenselijkheid en omzien naar elkaar.
Op zijn rouwkaart stond sportief, sociaal, opgewekt en zorgzaam, nooit vragend, nimmer klagend. Een dierbare herinnering die als voorbeeld mag dienen binnen onze vereniging. Met Harm Hendriks verliezen wij een erelid die liet zien hoe een mens ertoe doet in onze vereniging.

In dierbare herinnering
Bestuur E.A.C de Sperwers